سلام! به عنوان یک تامین کننده پروفیل های کربن فولادی، اغلب از من در مورد اینکه بعد از فرآیند جوشکاری این محصولات چه می گذرد، سوال می شود. عملیات پس از جوشکاری پروفیل های فولاد کربنی یک مرحله مهم است که می تواند به طور قابل توجهی بر کیفیت، عملکرد و طول عمر قطعات جوش داده شده تأثیر بگذارد. بیایید درست در آن شیرجه بزنیم.
چرا به درمان پس از جوشکاری نیاز داریم؟
اول از همه، ممکن است تعجب کنید که چرا ما حتی با درمان پس از جوشکاری زحمت می کشیم. خوب، هنگامی که شما پروفیل های فولاد کربنی را جوش می دهید، یکسری مشکلات وجود دارد که می تواند ظاهر شود. در طول فرآیند جوشکاری حرارت بالایی اعمال می شود که منجر به گرمایش و خنک شدن سریع می شود. این می تواند منجر به تنش های پسماند در ناحیه جوش شده شود. تنشهای پسماند میتوانند باعث ایجاد اعوجاج در پروفیلهای فولادی شوند و از نظر ابعاد و تراز، دقت کمتری داشته باشند.
علاوه بر این، منطقه متاثر از گرما (HAZ) در نزدیکی جوش میتواند خواص مکانیکی را تغییر دهد. خنک شدن سریع می تواند باعث تشکیل ریزساختارهای سخت و شکننده در HAZ شود. این نواحی شکننده بیشتر در معرض ترک خوردن هستند، هم در طول فرآیند جوشکاری و هم در طول عمر قطعه. عملیات پس از جوشکاری به رفع این مشکلات کمک می کند و اطمینان حاصل می کند که پروفیل های فولاد کربنی در شرایط درجه یک هستند.
پست مشترک - درمان های جوشکاری
بازپخت تسکین استرس
یکی از متداول ترین درمان های پس از جوشکاری، آنیلینگ تنش زدایی است. در این فرآیند، پروفیل های فولاد کربنی جوش داده شده تا دمای خاصی، معمولاً در محدوده 550 - 650 درجه سانتیگراد (1022 - 1202 درجه فارنهایت) گرم می شوند و سپس برای مدت معینی در آن دما نگهداری می شوند. دمای دقیق و زمان نگهداری به عواملی مانند نوع فولاد کربنی، ضخامت پروفیل ها و روش جوشکاری مورد استفاده بستگی دارد.
هدف از بازپخت تنش زدایی کاهش تنش های پسماند در ناحیه جوش داده شده است. هنگامی که فولاد تا دمای مناسب گرم می شود، اتم های موجود در شبکه فلزی انرژی کافی برای تنظیم مجدد خود دارند که به کاهش تنش های داخلی کمک می کند. پس از دوره نگهداری، فولاد به آرامی تا دمای اتاق خنک می شود. این سرد شدن آهسته برای جلوگیری از ایجاد تنش های جدید به دلیل تغییرات سریع دما مهم است. به عنوان مثال، اگر با آن کار می کنیدکانال فولاد کربنی A36، بازپخت تنش زدایی می تواند پایداری ابعادی آن را بهبود بخشد و خطر ترک خوردگی تحت بار را کاهش دهد.
عادی سازی
عادی سازی یکی دیگر از گزینه های درمان پس از جوشکاری است. این شامل حرارت دادن فولاد کربنی جوش داده شده تا دمای بالاتر از دمای بحرانی بالایی آن، معمولاً در حدود 850 تا 900 درجه سانتیگراد (1562 - 1652 درجه فارنهایت)، و سپس اجازه دادن به آن در هوای ساکن است. این فرآیند ساختار دانه فولاد در HAZ و فلز پایه را اصلاح می کند.


ساختار دانه های تصفیه شده خواص مکانیکی فولاد مانند استحکام و چقرمگی را بهبود می بخشد. همچنین به همگن سازی ریزساختار کمک می کند، که می تواند تنوع خواص در سراسر جزء جوش داده شده را کاهش دهد. برایمیدان کربن 1018 فولادنرمال سازی می تواند عملکرد کلی آن را افزایش دهد، به خصوص در کاربردهایی که شکل پذیری و استحکام خوبی مورد نیاز است.
معتدل کردن
تمپر اغلب پس از فرآیندهای سخت شدنی که ممکن است در حین جوشکاری رخ دهد استفاده می شود. هنگامی که فولاد کربنی در حین جوشکاری به سرعت سرد می شود، می تواند بسیار سخت و شکننده شود. تمپر شامل حرارت دادن فولاد جوش داده شده تا دمای کمتر از دمای بحرانی پایین تر، معمولاً در محدوده 200 تا 650 درجه سانتیگراد (392 تا 1202 درجه فارنهایت)، و سپس خنک کردن آن با سرعت کنترل شده است.
این فرآیند باعث کاهش شکنندگی فولاد می شود و در عین حال سطح معقولی از سختی را حفظ می کند. همچنین برخی از تنش های پسماند را کاهش می دهد. برایزاویه فولاد کربن Q275تلطیف می تواند ناحیه جوش را در برابر ضربه و خستگی مقاوم تر کند که در بسیاری از کاربردهای سازه ای بسیار مهم است.
شات پینینگ
شات پینینگ یک فرآیند سطحی پس از جوشکاری است. این شامل بمباران سطح پروفیل های فولادی کربنی جوش داده شده با ذرات کروی کوچک است که شات نامیده می شود. ضربه شلیک به سطح باعث ایجاد تنش های فشاری در لایه بیرونی فولاد می شود.
تنش های فشاری مفید هستند زیرا می توانند تنش های کششی را که ممکن است منجر به ترک خوردن شود، خنثی کنند. شات پینینگ همچنین به بهبود پرداخت سطح کمک می کند و می تواند مقاومت در برابر خستگی قطعه جوش داده شده را افزایش دهد. برایپرتو H فولاد کربنی Q235شات پینینگ می تواند روشی موثر برای افزایش دوام آن در کاربردهای پر استرس باشد.
عوامل موثر بر درمان پس از جوشکاری
هنگام تصمیم گیری در مورد عملیات مناسب پس از جوشکاری برای پروفیل های فولاد کربنی، عوامل مختلفی باید در نظر گرفته شود. محتوای کربن فولاد یک عامل اصلی است. محتوای کربن بیشتر به طور کلی به این معنی است که فولاد در حین جوشکاری بیشتر مستعد سخت شدن و ترک خوردن است، بنابراین ممکن است عملیات پس از جوشکاری تهاجمیتر مورد نیاز باشد.
ضخامت پروفیل ها نیز مهم است. مقاطع ضخیم تر معمولاً دارای تنش های پسماند قابل توجه و سرعت خنک شدن کندتر در طول جوشکاری هستند که می تواند بر انتخاب درمان تأثیر بگذارد. روش جوشکاری مورد استفاده نیز می تواند بر عملیات پس از جوشکاری تأثیر بگذارد. برای مثال، برخی از روشهای جوشکاری گرمای بیشتری و تنشهای پسماند بیشتری نسبت به روشهای دیگر تولید میکنند.
چگونه می توانیم کمک کنیم
به عنوان تامین کننده پروفیل های فولاد کربنی، ما اهمیت عملیات مناسب پس از جوشکاری را درک می کنیم. ما میتوانیم اطلاعات دقیقی در مورد بهترین گزینههای درمان پس از جوشکاری برای پروفیلهای فولاد کربنی خاصی که استفاده میکنید به شما ارائه دهیم. چه بر روی یک پروژه در مقیاس کوچک کار کنید یا یک برنامه صنعتی بزرگ، ما تخصص لازم را برای راهنمایی شما داریم.
اگر در بازار پروفیل های فولاد کربنی با کیفیت بالا هستید و به مشاوره در مورد عملیات پس از جوشکاری نیاز دارید، در تماس با آن درنگ نکنید. ما اینجا هستیم تا مطمئن شویم از محصولات فولاد کربنی خود بیشترین بهره را می برید.
مراجع
- کتابچه راهنمای ASM جلد 4: عملیات حرارتی. ASM International.
- متالورژی جوشکاری و جوش پذیری کربن و فولادهای کم آلیاژی. جان سی لیپولد، دیوید کی میلر.